Over een vrijwel perfecte studiereis

Het is natuurlijk niet zo heel verstandig om twee dagen voor onze terugkeer en het definitieve einde van onze studiereis al enkele conclusies te trekken. Toch doe ik dat. Durf ik dat. Alles verloopt vanaf het allereerste begin vrijwel perfect. Niet in die zin dat er nooit een bus te laat komt of dat het ontbijt wat later gereed is dan gepland maar dan doel ik op de chemie in onze reisgroep. Het is een feest en voorrecht om dit werk met deze leerlingen te mogen doen. En dat jaar in, jaar uit. Ook na onze belevenissen in Zuid-Afrika twaalf maanden geleden hebben we weer een groep leerlingen mee die veel wil weten, zien en ervaren. En dat op een plek waar niets eenvoudig is. Laten we maar gewoon vaststellen dat alles hier ingewikkeld is. Kortom: het is geen geringe opgave om alles wat je ziet en hoort een plaats te geven en met elkaar te rijmen. Veelal is er geen sprake van rijmen maar van hevig schuren. Uitgescholden worden door een orthodoxe Jood die je niet in zijn wijk wil hebben of een Palestijnse gids die je toevoegt dat Arafat een goed mens was maar dat hij helaas altijd werd omringd door slechte mensen. Zijn er nu criminelen vrijgelaten door Israel? Maar was Shalit als militair werkzaam aan de grens met Gaza feitelijk niet ook een crimineel? Maar dan een in opdracht van zijn overheid? Wat is het verschil tussen een terrorist en een verzetsstrijder?  In de ogen van de twee partijen is een en dezelfde persoon vaak beide. Het is nu en dan flink verwarrend. Vanaf de eerste minuut heerst er een cultuur van afspraak=afspraak. Samen uit, samen thuis. Geen dingen doen waarvan we vooraf hebben gezegd dat je ze ook beter niet kunt doen. Interesse in elkaar en ook in ons als begeleiders. Steeds minder voel je je een leraar. Veel eerder reisgenoten onder elkaar met een gemeenschappelijke interesse en doel. Heel langzaam maar ook heel zeker vreet de vermoeidheid zich een weg naar binnen. Zo veel indrukken, lange dagen, ontzettend veel lopen en altijd weer vroeg op. Maar klagen doen we niet. Doet niemand. De avonden lezen we, leggen een kaartje, houden we onze dagboeken bij, mailen we, schrijven we artikelen voor kranten en websites en bewonderen we elkaars foto's. Wij als begeleiders zoeken naar de zwakke plekken in ons programma en discussieren over mogelijke verbeteringen. Kan het beter? Moet het anders? De vragen die we elkaar altijd stellen. En dan is het fijn wanneer je samen tot de conclusie komt dat er niet zo heel veel beter kan. Dat we ons huiswerk goed hebben gedaan én dat we de leerlingen hebben meegenomen die geschikt zijn voor een studiereis als deze. Mooi dat we die leerlingen op school en in onze klassen hebben. Zoals ik al opmerkte: een voorrecht om dit werk te mogen doen! En nu dus nog twee dagen volhouden. Gaat lukken.

Reacties

Reacties

Jan van Gelder

We zijn trots op jullie!

Jenneke en René

We worden met de dag meer benieuwd naar jullie live ervaringen. Morgenochtend olijven plukken, ook heel speciaal en weer totaal anders. Prachtig om deze totaal andere culturen te mogen beleven. En veel dank voor de geweldige blogs!

Monique Briedé ( moeder Basten)

Een reis om niet te vergeten.Wat een een ervaringen doen jullie allemaal op!
En wat heerlijk om zo mee te kunnen leven door de mooi geschreven verhalen en de foto's!

John Schapendonk

Ik reed gisteren langs Geldermalsen en dacht even af te slaan naar Culemborg. Vanuit een gevoel van dankbaarheid, dat ik binnen L&L de mogelijkheid heb gekregen te mogen bijdragen aan ontwikkeling van mooie mensen en die er vervolgens wat mee doen. Herken me erg in wat je schrijft en wens jullie een mooie afronding. Gegroet.

Mirjam van Gelder

Ik krijg kippevel van het besef wat jullie allemaal, vooral op een geweldige en mooie manier, met elkaar meemaken! Het geeft mij een goed gevoel om zoveel moois te lezen. Dank jullie wel allemaal en ook wij wensen jullie een schitterende afronding. Maak er nog wat moois van. (...en neem wat olijven mee..)

Nellie de Geus

Wat een superreis en dat zeg ik uit de grond van mijn hart. Wat een indrukken en wat een levenslessen, dat jullie dit met elkaar mogen beleven is toch wel iets kostbaars en unieks om in jullie verdere leven op terug te mogen kijken. Ik, die toch wel wat angsten had, om mijn dochter mee te laten gaan, geef Vera en haar vader nu helemaal gelijk dat dit een ervaring is die je nooit meer vergeet. Vera ik ben supertrots op je dat je meegegaan bent, ondanks de twijfels van je moeder. Lerarenteam ontzettend bedankt, dat jullie dit soort activiteiten met de leerlingen durven en willen nemen. Geniet van deze laatste dagen. Een hartelijke groet vanuit Meteren.

Frans Steennis

Vera de Geus
Ook in Enschede zijn we trots op je en we volgen de reis.
Veel succes en behouden terugkeer

Ina Geuze

Waar Marco waarschijnlijk al op hoopte, gebeurt......als thuisblijvers volg je alles wat over Iraël en Palestina gaat. Discussies volgen...ook de media staat er bol van deze week. Maandag in het VPRO programma 'Tegenlicht' het onderwerp "In de ban van Israël". Kranten vol over de "ruil". En voor degene die zaterdagavond nog puf heeft: om 20.50 uur op ned. 3 een documentaire van Louis Theroux: The Ultra Zionists.
Voor ons dus ook een verdieping in deze moeilijke kwestie. Bedankt heren!
Geniet van de laatste dag en een goede thuisreis naar ons koude kikkerlandje gewenst!

An Campagne

Helemaal eens met bovenstaande reacties.
Zodra het nieuwe verhaal op de blog staat, "vechten" wij om de laptop om het als eerste lezen. Ook de foto's worden bestudeerd. Heerlijk om zo op de hoogte te blijven van de belevenissen van jullie allemaal. Geniet nog van de laatste dagen en behouden thuiskomst.

Wim en Sandra ( ouders Abel)

Ook wij lezen met veel belangstelling elke dag t weblog. Moet geweldig zijn. Ben benieuwd naar de verhalen a.s zaterdag. Hier op Terschelling hebben we slecht internet, de foto's bekijken lukt daarom niet, maar dat komt nog wel.
Groet wim en sandra

Arno en Ineke Kroeze

Ook wij lezen normaal niet eens elke dag onze mail. Nu verheugen we ons steeds op het volgende verhaal en de foto's. En inderdaad hebben ook wij ons, sinds we wisten dat Jolien mee ging met deze reis, veel meer verdiept in de problemen van het Palestijns gebied. We zijn trots als we lezen hoe gaat het gaat daar maar ook weer blij als we jullie mogen begroeten op Schiphol. Dank voor alles, veel plezier nog morgen en een goede thuisreis gewenst!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!